بخش : اجتماعی, اخبار -+ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : دوشنبه, 21 حوت , 1396 لینک کوتاه خبر :

قهرمانی به نام بهادر…

ماین

آریانانیوز: دوستان بهادرخان که در خنثی سازی ماین مهارت داشت، نام وی را که به معنی شجاعت است یاد می‌کنند...


بهادرآغا، که در خنثی سازی ماین مهارت داشت، شش بار در جریان خنثی‌سازی ماین‌های جاگذاری شده از سوی طالبان، جراحت برداشته بود. او به مزاح گفته بود که در انفجار هفتمین ماین در جریان خنثی سازی آن، ممکن زنده گی خود را از دست بدهد؛ اما این مزاح وی به واقعیت مبدل شد.

پس از خنثی سازی صدها ماین و مواد انفجاری، این ماین در جریان خنثی سازی، زنده گی او را گرفت.

این پولیس افغان که ۳۱ سال سن داشت، برای خنثی سازی ماین‌ها و مواد انفجاری، بدون داشتن کلاه محافظوی، واسکت زرهدار و دستکش، پیشتر از نیروهای افغان می‌رفت و ماین‌ها را خنثی می‌ساخت، این گونه زنده گی تعدادی زیادی از مردم را نجات داد.

بهادرخان می‌دانست که بدون وسایل محافظوی، ممکن است که یک حرکت نادرست زنده گی وی را بگیرد؛ اما با وجود آن هم برای ادامه زنده گیش، این احتمالات را پذیرفته بود.

بهادرخان در مصاحبه با بین اندرسن، خبرنگار وایس نیوز در اکتوبر سال ۲۰۱۶ عیسوی با خنده گفته بود شش بار زخمی شده ام و در بار هفتم ممکن است زنده گی خود را از دست بدهم.

جنگ‌ چهل ساله در افغانستان، کشور را در داشتن ماین‌های جاگذاری شده در زمین، در ردیف نخست قرار داده است.

بربنیاد آمار سازمان ملل متحد در سال گذشته، مواد انفجاری و ماین‌های جاگذاری شده، جان ۶۰۰ افغان را گرفته است که بیش از صد تن آنان به شمول بهادرخان فقط در هلمند قربانی انفجار ماین‌های جاگذاری شده، اند.

برادرخانم بهادرخان در مصاحبه با آژانس خبری فرانس پرس گفت که طالبان به عوض جاسازی یک ماین، دو ماین را جاگذاری کرده بودند، که با خنثی شدن اولی، ماین دوم انفجار کرد.

او افزود ماین دوم… بهادرخان را از ما گرفت.

به دلیل وضعیت امنیتی هلمند، خبر مرگ این عسکر پولیس در جریان چند ماه گذشته، نشر نشد.

نزدیکان بهادرخان می‌گویند که این پولیس مسلکی و وطن پرست از کشته شدن اعضای خانواده‌اش خاصتاً از کشته شدن مادرش به دست طالبان، سخت غمگین بود.

بهادرخان به اندرسن، خبرنگار وایس نیوز گفته بود خانواده‌ای من ختم شد، همه چیز ختم شده، ممکن من هم بمیرم، گپی نیست.

آقای اندرسن، خبر مرگ بهادرخان را در صفحۀ تویترش نشر کرده و گفته است که او، بهادرخان را به چشمان خود دید که با وجود تیراندازی، در وسط سَرَک رفته و به خنثی سازی ماین جاگذاری شده ادامه می‌داد و برای عساکری که در موترهای زرهدار در عقب وی پناه گرفته بودند، راه را باز می‎نمود.

آقای اندرس به خبرنگار فرانس پرس، گفته است به بهادرخان و همکارانش تیراندازی می‌شد، همکاران وی در مکان‌های امن پناه می‌بردند؛ اما بهادرخان بی‌پروا بود در همان حالت به کارش ادامه می‌داد و حرکت می‌کرد.

جنازه بی‌کسی

بهادرخان در سن ۱۵ سالگی در صفوف پولیس جذب شد.

بهادرخان به خبرنگار وایس نیوز تصاویری را نشان داده که در جریان پاکسازی ماین مجروح شده بود، مرمی و تکه‌های ماین بدنش را زخمی ساخته بود و این سبب دورشدن ترس از وی گردیده بود. یک پارجه در پیشانیش داخل شده بود؛ اما به مغزش آسیب نرسانیده بود.

دوستان بهادرخان در هلمند نام وی را که به معنی شجاعت است یاد می‌کنند و می‌گویند که او واقعأ شجاع بود و زمانی که حالات دشوار و پیچیده می‌شد، بهادرخان برای مشکل، راه‌ حل جستجو می‌کرد.

حبیب الله، همکار بهادرخان به فرانس پرس گفته است حکومت به زنده گی ما توجه نمی‌کند.

با توجه به قربانی‌های بهادرخان، به مرگ وی در افغانستان زیاد توجه نشده است.

هزاران عسکر پولیس و اردوی افغانستان در جریان جنگ‌ در کشور کشته و زخمی شده اند؛ اما حکومت شمار تلفات را نشر نمی‌کند.

یک روز پس از کشته شدن بهادرخان نماز جنازۀ وی برگزار شد و در حالی که تابوت وی با بیرق افغانستان پوشانیده شده بود و عکس وی بر سر آن نصب گردیده بود، فقط کم و بیش ۲۰ نفر در جنازه وی، حضور داشت.

بهادرخان تازه ازدواج کرده بود و یک طفل نیز از او باقی مانده است. احمدشاه زلاند می‌گوید که آرزوی کلان بهادر خان این بود که طفلش را در حال راه رفتن بیبیند.

اما به گفته آقای زلاند، او این آرزویش را با خود به خاک برد.

همرسانی کنید!
برچسب ها