بخش : اخبار, حوادث, سياسی -+ نسخه قابل چاپ

زمان انتشار : یکشنبه, 25 جوزا , 1399 لینک کوتاه خبر :

افزایش ترورهای هدفمند در سایه بی توجهی حکومت به تأمین امنیت علما

مولوی عزیزالله مفلح1 550x295 - افزایش ترورهای هدفمند در سایه بی توجهی حکومت به تأمین امنیت علما

آریانانیوز: شماری از عالمان دین، نهادهای امنیتی و استخباراتی را در جلوگیری از حمله‌های هدفمند و تأمین امنیت مکان‌های دینی به ناکامی متهم می‌سازند…


چگونگی انفجار در مسجد شیرشاۀ سوری در کارته چهار کابل و جان باختن مولوی عزیزالله مفلح، از عالمان دین، در این رویداد با انتقادهایی روبه‌رو شده‌است.

شماری از عالمان دین و باشنده‌گان کارته چهار کابل نهادهای امنیتی و استخباراتی را در جلوگیری از حمله‌های هدفمند و تأمین امنیت مکان‌های دینی به ناکامی متهم می‌سازند.

شاه محمد، عالم دین در این بار گفت: من نگرانم. دو شب است که خوابم نمی‌برد. این رویداد باید بررسی شود.

مولوی نصرالدین، دیگر عالم دین نیز افزود: این رویدادها برای ما قابل قبول نیست. حکومت باید در عمل ثابت بسازد و کسانی‌که در این رویدادها دست دارند دستگیر شوند.

این انفجار روز جمعه در داخل مسجد شیرشاه سوری هنگام رخ داد که نمازگزاران مشغول ادای نماز جمعه بودند. در این رویداد چهار تن به‌شمول مولوی عزیزالله مفلح، خطیب این مسجد جان باختند.

ده روز پیش، انفجار مشابهی که مواد انفجاری در داخل مسجد وزیر اکبر خان جاگذاری شده بود، جان ملا ایازنیازی، خطیب این مسجد را گرفت. مسوولیت این رویداد را داعش به‌عهده گرفت.

شماری از باشنده گان کشور، می‌گویند که این انفجارها هدفمند استند و عالمانی را آماج قرار می‌دهند که میانه رو استند.

احمد قیوم، باشندۀ کارته چهار کابل گفت: مردم از تو ناراض است حکومت! مردم ناراض است که هر روز قاتلان را رها می‌کنی، دزد را رها می‌کنی.
طوفان، باشندۀ دیگر این منطقه نیز افزود: دشمنان نمی‌خواهند که در افغانستان صلح بیاید و در افغانستان وحدت تأمین شود.

نزدیکان و دوست‌داران عزیزالله مفلح، پیکر او را روز شنبه در محوطۀ مسجد شیرشاه سوری به خاک سپردند.

با این همه، وزارت امور داخله می‌گوید که این نهاد دربارۀ طرح تأمین امنیت عالمان دین و اماکن دینی کار می‌کند.

در ده روز اخیر، دو عالم برجستۀ دینی در کابل، یک عالم دین در تخار و یک عالم دین در کندز جان باختند.

همرسانی کنید!
  1. خواجه محمد نعیم قادری :

    ترور های زنجیره یی و هدفمند
    هنوز خون مولوی نیازی در زمین نه خشکیده بود که بار دیگر تروریستان اسلام دشمن در حمله به مسجد جامع شیر شاه سوری جنایت دیگری رابه نام خود رقم زدند و این بار مولوی عزیزالله مفلح و جمعی دیگر از نمازگزاران مظلوم دراین مسجد را هدف قرار داده، شهید و زخمی نمودند. هم چنان مولوی عین الله خلیانی را در تخار شهید کردند.
    من ضمن این جنایت هولناک را شدیداً تقبیح نموده و آن را جنایت علیه بشریت و جرم نابخشودنی می دانم. و از مقامات مسئول امنیتی می خواهد تا این قضیه را هم چون قضیه شهادت داکتر نیازی با جدیت پیگیری نموده و عاملان آن را مجازات نماید.
    در آوانی که ترور هدفمند و حذف فزیکی علمای معتدل با هدف ترویج خشونت و افراط گرایی، در صدر برنامه های دشمنان دین و فرهنگ و کشور ما قرار دارد و ترور علمای دین ازپروژه های است که توسط عناصر نفوذی و شبکه های اسلام دشمن طرح ریزی و پیگیری شده و توسط مزدوران محلی شان تطبیق می شود.
    من باورمندم که این گونه حملات بر اماکن مقدس و علمای اعلام دین پیامدهای اجتماعی، مذهبی و فرهنگی ناگواری برای آینده کشور و جهان اسلام دارد.
    قتل علمای اعلام دین را هر گونه که می خواهند تحلیل کنند، آن چه که معلوم است این گونه ترور ها یک بازی پیچیده استخباراتی ‌است که از دیر سال در کشورما جریان دارد. به نظر ما نه دکتر ایاز نیازی نخستین قربانی این بازی های استخباراتی خواهد بود و نه مولوی خلیانی و مولوی مفلح آخرین آن. شاید دیگر اندیشان یکی پی دیگری هدف قرار قرار گیرند.

    این گونه ترور ها در پی جنگ استخباراتی پیچیده و مرموزی کشورهای مغرض و اسلام دشمن صورت می گیرد که دین، ایمان، فرهنگ و معنویت ما را نشانه گرفته است. و شاید این گونه پروژه ها قربانی های زیادی از طیف های مختلف جامعه بگیرد. بنابرین باید بیش از پیش هوشیار و بیدار بود، زیرا معلوم است که دشمن برنامه های مخرب و خطرناکی زیادی برای این کشور و مردم دارد. که اگر اندکی غافل بمانیم از جمع نخبگان ما هم چنان قربانی های دیگر خواهد گرفت.

    به صراحت می توان گفت که اگر حکومت هم چنان غافل باشد و نفوذی های دشمن هم چنان فعال، در آینده نیز تعدادی از شخصیت‌های دینی و فرهنگی و ملی ما ترور خواهند شد که ادامه همین بازی استخباراتی بیگانه خواهد بود.
    گر بود این ملا و این مکتب
    حال طفلان تباه می بینم
    با این حکومت گران مسئولیت گریز شاید هیچ کسی احساس مصئونیت نه کند.
    عاقبت به خیر