تاریخ انتشار: ۲۲ دلو ۱۴۰۴

اعتراف تلخ وزیر دفاع پاکستان؛ خواجه آصف: اسلام‌آباد قربانی جنگ اجاره‌ای واشینگتن شد

اعتراف تلخ وزیر دفاع پاکستان؛ خواجه آصف: اسلام‌آباد قربانی جنگ اجاره‌ای واشینگتن شد

خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، در اظهاراتی بی‌پرده در مجلس ملی، اشتراک این کشور در جنگ‌های افغانستان پس از ۱۱ سِپتِمبر را یک جنگ اجاره‌ای توصیف کرد. وی با انتقاد شدید از رهبران نظامی سابق (ضیاءالحق و مشرف)، تأکید کرد که پاکستان برای منافع امریکا به خط مقدم جنگ تبدیل شد، اما در نهایت توسط واشینگتن رها گردید…

خواجه آصف، وزیر دفاع پاکستان، در جریان سخنرانی خود در مجلس ملی، دوسیه اشتراک این کشور در دهه‌های اخیر در منازعات افغانستان را بازخوانی کرد. وی با استفاده از تعبیر جنجالی جنگ اجاره‌ای، مدعی شد که پاکستان بدون داشتن منافع ملی واقعی، تنها به حیث ابزاری برای پیشبرد اهداف ایالات متحده عمل کرده است. به گفته وی، این رویکرد نه تنها باعث تضعیف امنیت داخلی شد، بلکه جایگاه بین‌المللی اسلام‌آباد را نیز خدشه‌دار کرد.

​بخش قابل توجهی از سخنان وزیر دفاع به نقد عملکرد دو تن از قدرتمندترین رهبران نظامی تاریخ پاکستان اختصاص داشت. خواجه آصف صراحتاً جنرال ضیاءالحق و جنرال پرویز مشرف را متهم کرد که با تصمیمات فردی و بدون در نظر گرفتن پیامدهای بلندمدت، کشور را وارد باتلاق افغانستان کردند. او تأکید کرد که این رهبران برای جلب رضایت واشینگتن و تثبیت قدرت خود، پاکستان را به خط مقدم نبردی کشانند که مصارف سنگین جانی و مالی آن هنوز بر دوش مردم سنگینی می‌کند.

​رها شدن در نیمه‌راه؛ گلایه از بی‌وفایی واشینگتن

​وزیر دفاع پاکستان با لحنی گلایه‌آمیز خاطرنشان کرد که پس از دهه‌ها همکاری نزدیک و تحمل خسارات ناشی از تروریزم و ناامنی، ایالات متحده در نهایت پاکستان را به حال خود رها کرده است. وی افزود: ما هم هزینه دادیم و هم کنار گذاشته شدیم. این اظهارات نشان‌دهنده ناامیدی عمیق در لایه‌های سیاسی اسلام‌آباد نسبت به تداوم حمایت‌های واشینگتن، خاصتاً در دوران پساخروج از افغانستان و تشدید فشارهای اقتصادی است.

​ناظران معتقدند این سخنان خواجه آصف در زمانی مطرح می‌شود که پاکستان به دنبال بازتعریف روابط خود با قدرت‌های منطقوی و جهانی است. اعتراف به اشتباه بودن سیاست‌های گذشته، تلاشی است برای فاصله گرفتن از برچسب کشور حامی گروه‌های نیابتی و حرکتی به سوی یک سیاست خارجی مستقل‌تر. با این حال، پرسش کلان اینجاست که آیا دستگاه دپلوماسی و نظامی پاکستان واقعاً قادر خواهد بود از سایه سنگین دهه‌ها مداخله در امور همسایه شمالی خود خارج شود یا خیر.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

همرسانی کنید!